Tag

Τελευταία Νέα

Browsing

Τι είναι το άγχος αποχωρισμού; Είναι φυσικό για το μικρό παιδί σας να αισθάνεται άγχος όταν λέτε αντίο. Στην πρώιμη παιδική ηλικία, το κλάμα, οι εκρήξεις ή η προσκόλληση -όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του άγχους αποχωρισμού- είναι υγιείς αντιδράσεις στον χωρισμό και ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης. Μπορεί να ξεκινήσει πριν από τα πρώτα γενέθλια του παιδιού και μπορεί να επαναληφθεί μέχρι την ηλικία των τεσσάρων ετών. Ενώ η ένταση και ο χρόνος του άγχους αποχωρισμού μπορεί να διαφέρει πάρα πολύ από παιδί σε παιδί, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι μια μικρή ανησυχία για το να αφήσει τη μαμά ή τον μπαμπά είναι φυσιολογική, ακόμη και όταν το παιδί σας είναι μεγαλύτερο. Με την κατανόηση και τις σωστές στρατηγικές αντιμετώπισης, οι φόβοι του παιδιού σας μπορούν να ανακουφιστούν—και θα πρέπει να εξασθενίσουν εντελώς καθώς μεγαλώνει. Ωστόσο, ορισμένα παιδιά βιώνουν άγχος αποχωρισμού που δεν υποχωρεί, ακόμη και με τις καλύτερες προσπάθειες των…

Το να υιοθετησετε μια κατοικίδια γάτα είναι μία απόφαση που πιστέψτε με θα σας δικαιώσει (εμπιστευτείτε με, το ξέρω γιατί έχω 5!) και αποτελούν μια τόσο υπέροχη προσθήκη στην οικογένεια! Αλλά αν δεν είχατε ποτέ γάτα στο παρελθόν, μπορεί αυτό το άρθρο να σας βοηθήσει να καταλάβετε λίγο γι ‘αυτήν και τον κόσμο τους πριν έρθει σπίτι για να ζήσει μαζί σας. Αρχικά με το που παρθεί η απόφαση και πριν την φέρετε σπίτι σας, θα χρειαστεί να έχετε από πριν προσαρμόσει έναν χώρο για να αισθάνονται ασφαλείς όταν έρθουν για πρώτη φορά στο σπίτι. Οι πρώτες μέρες τους στο σπίτι είναι πιθανό να είναι πολύ νευρικές, έτσι θα χρειαστούν κάπου που μπορούν να πάνε και να περάσουν λίγο ήσυχο χρόνο και να αισθάνονται ότι δεν ενοχλούνται μέρι να αρχίσουν να συνηθίζουν τον περιβάλλοντα χώρο.Στειρώστε τη γάτα σας – Ελέγξτε με τον κτηνίατρό σας ποια είναι η ελάχιστη ηλικία στην…

Πρόκειται για έναν καρδιολογικό έλεγχο που έχει να κάνει µε την έναρξη κάποιας αθλητικής δραστηριότητας. Η αναγκαιότητά του εξαρτάται άµεσα από την ηλικία του ατόµου, αν και συνήθως αφορά σε παιδιά σχολικής ηλικίας που αρχίζουν να αθλούνται. Σύµφωνα µε τις οδηγίες που ισχύουν διεθνώς, πιστοποιητικό καρδιολογικού ελέγχου απαιτείται όταν πρόκειται για επαγγελµατικό αθλητισµό ή έστω για ερασιτεχνικό που έχει ωστόσο διαστάσεις µόνιµης και τακτικής δραστηριότητας, δηλαδή σε ανθρώπους που είναι ενταγµένοι σε συλλόγους κλπ Ο προαθλητικός έλεγχος έχει σαν πρώτο και κύριο στόχο την πρόληψη του αιφνίδιου θανάτου στη διάρκεια σωματικής άσκησης. Επίσης σκοπός του προαθλητικού ελέγχου είναι και η διάγνωση παθολογικών καταστάσεων που δεν αποκλείουν την πλήρη ή με περιορισμούς αθλητική δραστηριότητα, αλλά απαιτούν ειδικές προφυλάξεις και παρακολούθηση. Ο αιφνίδιος θάνατος στη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας ή και γενικότερα φυσικής άσκησης αποτελεί ένα σπάνιο (1:100.000 αθλητές ανά έτος) αλλά ιδιαίτερα τραγικό γεγονός, καθώς αφορά συνήθως άτομα νεαρής ηλικίας. Ο αθλητισμός…

Το άγχος είναι μία μορφή και έκφραση φόβου. Πολύ συχνά το αποκαλούμε Στρες, που στα Ελληνικά σημαίνει Πίεση. Το άγχος ουσιαστικά δημιουργεί μία μορφή συναισθηματικής πίεσης, η οποία στη συνέχεια κινητοποιεί το σώμα. Ας δούμε όμως τι ακριβώς συμβαίνει κάθε φορά που αγχωνόμαστε. Όλοι οι άνθρωποι, όπως και τα ζώα, έχουμε ένα μηχανισμό αποκαλούμενο ως “μάχομαι ή τρέχω”. Αυτό το σύστημα ενεργοποιείται κάθε φορά που απειλείται η ζωή μας και αυτόματα το σώμα μας εκκρίνει κάποιες ορμόνες. Οι τρεις κυρίαρχες ορμόνες, η αδρεναλίνη, η νοραδρεναλίνη (ή νορεπινεφρίνη) και η κορτιζόλη είναι αυτές που διεγείρουν το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (σύστημα μάχομαι ή τρέχω) και κινητοποιούν το σώμα. Η αδρεναλίνη διεγείρει και προετοιμάζει τον οργανισμό είτε να αντιμετωπίσει άμεσα τον κίνδυνο (αντίδραση «μάχης»), είτε για να τον αποφύγει γρήγορα (αντίδραση «φυγής»). Η νοραδρεναλίνη είναι αυτή που διεγείρει τον εγκέφαλο και γι’ αυτό μοιάζει να «ξυπνά», με αποτέλεσμα να είμαστε πιο επικεντρωμένοι κι …

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) είναι η πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή που συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή προκαλώντας λειτουργική επιβάρυνση.
Η κλινική εικόνα της διαταραχής στα παιδιά διαφοροποιείται από τους ενήλικες. Συναντάται περισσότερο στα αγόρια σε ποσοστό 3:1 και στο 5-7% του μαθητικού πληθυσμό.
Τα κορίτσια δεν εκδηλώνουν συνήθως τη διαταραχή με τη μορφή της υπερκινητικότητας για αυτό και μπορεί να λανθάνει η διάγνωση.
Η ΔΕΠ-Υ δεν φθίνει στην ενηλικίωση, μπορεί τα συμπτώματα τη παιδικής ηλικίας να μειώνονται, οι λειτουργίες όμως παραμένουν χαμηλές.